Πνευματικα Πιστευω

Η Μπαχάι άποψη για τη ζωή μετά το θάνατο

Η

Μπαχαϊ αντιληψη για τη μεταθανάτια ζωή είναι στενά συνδεδεμένη με τις διδασκαλίες για τη φύση της ψυχής και το σκοπό της γήινης ζωής.

Ο Μπαχάολλα επιβεβαίωσε ότι ο κάθε άνθρωπος κατέχει μία ξεχωριστή, ορθολογική ψυχή. Σε αυτήν την ζωή, είπε, η ψυχή σχετίζεται με το υλικό σώμα όπως και ο ήλιος με τη γη. Παρέχει την υποκείμενη ζωογόνηση του σώματος και είναι ο πραγματικός μας εαυτός.

Παρόλο που δεν μπορεί να ανιχνευθεί από επιστημονικά όργανα, η ψυχή φανερώνει τον εαυτό της μέσω των ιδιοτήτων του χαρακτήρα που συσχετίζουμε με το κάθε άτομο. Η ψυχή είναι η εστία της αγάπης και της συμπόνιας, της πίστης και του θάρρους και άλλων παρόμοιων «ανθρώπινων» χαρακτηριστικών που δεν μπορούν να εξηγηθούν αν θεωρήσουμε το ανθρώπινο ον μόνο ως ζώο ή ως μία πολύπλοκη οργανική μηχανή.

Η ψυχή δεν πεθαίνει• διαρκεί αιώνια. Όταν πεθάνει το ανθρώπινο σώμα, η ψυχή ελευθερώνεται από τα δεσμά της με το υλικό σώμα και με τον περιβάλλοντα υλικό κόσμο, ξεκινώντας την πρόοδό της διαμέσου των πνευματικών κόσμων. Οι Μπαχάι νοούν τον πνευματικό κόσμο ως μία άχρονη και άχωρη προέκταση του σύμπαντός μας - και όχι κάποιο φυσικό απομακρυσμένο ή ξένο μέρος.

Η μετάβαση στην επόμενη ζωή δύναται να φέρει μεγάλη χαρά. Ο Μπαχάολλα παρομοίασε τον θάνατο με το φαινόμενο της γέννησης. Εκείνος εξήγησε: «Το υπερπέραν είναι τόσο διαφορετικό από αυτόν τον κόσμο, όσο ο κόσμος αυτός είναι διαφορετικός από εκείνον του παιδιού, όταν βρίσκεται ακόμη στα σπλάχνα της μητέρας του».

Η αναλογία αυτή με τη μήτρα με πολλούς τρόπους συνοψίζει την Μπαχάι άποψη για την γήινη ύπαρξη. Έτσι, όπως και η μήτρα αποτελεί έναν σημαντικό χώρο για την αρχική σωματική ανάπτυξη ενός ατόμου, έτσι και ο υλικός κόσμος παρέχει το περιβάλλον για την ανάπτυξη της ψυχής του ατόμου. Άρα, οι Μπαχάι αντιλαμβάνονται τη ζωή ως ένα είδος εργαστηρίου όπου ο καθένας μπορεί να αναπτύξει και να τελειοποιήσει τις ιδιότητες που θα του χρειαστούν στην επόμενη ζωή.

«Να ξέρεις στα αλήθεια, ότι αν η ψυχή του ανθρώπου έχει βαδίσει στους δρόμους του Θεού, θα επιστρέψει σίγουρα και θα συγκεντρωθεί στην δόξα του Αγαπημένου», έγραψε ο Μπαχάολλα. «Μα τη δικαιοσύνη του Θεού! Αυτή θα φτάσει σε μια τέτοια στάθμη που καμιά πένα δεν μπορεί να παραστήσει ούτε γλώσσα να περιγράψει».

Σε τελική ανάλυση, ο παράδεισος μπορεί να ειδωθεί εν μέρει ως μία κατάσταση εγγύτητας στο Θεό• κόλαση είναι μια κατάσταση απομάκρυνσης από το Θεό. Κάθε κατάσταση ακολουθεί ως μία φυσική συνέπεια των ατομικών προσπαθειών, ή της έλλειψής αυτών, για πνευματική ανάπτυξη. Το κλειδί για την πνευματική πρόοδο είναι να ακολουθεί κανείς το μονοπάτι που χαράσσεται από τις Φανερώσεις του Θεού.

Πέραν αυτού, η ακριβής φύση της μεταθανάτιας ζωής παραμένει μυστήριο. «Η φύση της ψυχής μετά το θάνατο δεν μπορεί ποτέ να περιγραφεί», έγραψε ο Μπαχάολλα .  

Οι Μπαχάι κήποι στην Χάιφα, Ισραήλ. High Resolution Image >