ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο διωγμός των Μπαχάι στο Ιράν

Υποφέροντας λόγω της δέσμευσής τους σε ένα διεθνές όραμα,
οι Μπαχάι αποδεικνύουν τη δύναμη των πεποιθήσεων τους.
Κ

αθολη την ιστορια της Πίστης, οι Μπαχάι του Ιράν έχουν διωχθεί. Στα μέσα του 1800, περίπου 20.000 οπαδοί φονεύτηκαν από τις αρχές ή από τον όχλο που θεωρούσε το νεοσύστατο κίνημα ως αιρετικό απέναντι στο Ισλάμ.

Το Σπίτι του Μπάμπ, στο Σιράζ - μία από τις ιερότερες τοποθεσίες του Μπαχάι κόσμου, καταστράφηκε από επαναστατικούς φρουρούς το 1979 και αργότερα ισοπεδώθηκε από την κυβέρνηση. High Resolution Image >

Τον εικοστό αιώνα, υπήρξαν περιοδικά ξεσπάσματα βίας ενάντια στους Μπαχάι του Ιράν, και η κυβέρνηση συχνά χρησιμοποιούσε τους Μπαχάι ως αποδιοπομπαίο τράγο. Το 1933, για παράδειγμα, τα Μπαχάι βιβλία απαγορεύτηκαν, οι Μπαχάι γάμοι δεν αναγνωρίζονταν και οι Μπαχάι που υπηρετούσαν στο Δημόσιο υποβιβάσθηκαν ή απολύθηκαν. Το 1955 η κυβέρνηση επέβλεψε την κατεδάφιση με σκαπάνες του εθνικού Μπαχάι κέντρου της Τεχεράνης.

Οι Μπαχάι καταλαβαίνουν αυτό το σχήμα διωγμών ως μία φανέρωση της παρεξήγησης και του φόβου που συχνά δημιουργείται όταν μια νέα θρησκεία αναδύεται από τη μήτρα μιας καλά εδραιωμένης ορθοδοξίας. Το σχήμα αυτό έχει επαναληφθεί ανά τους αιώνες. πράγματι, όλες οι μεγάλες θρησκείες του κόσμου έχουν αντιμετωπίσει έντονους διωγμούς κατά τα πρώτα χρόνια της ιστορίας τους.

Το 1979, με την εγκαθίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, οι διωγμοί πήραν νέα κατεύθυνση και μετατράπηκαν σε επίσημη κυβερνητική πολιτική που ακολουθείτο με συστηματικό τρόπο. Από εκείνη τη χρονιά περισσότεροι από 200 Μπαχάι εκτελέστηκαν ή δολοφονήθηκαν, εκατοντάδες άλλοι φυλακίστηκαν, ενώ δεκάδες χιλιάδες στερήθηκαν εργασίας, συντάξεων, επιχειρήσεων και εκπαιδευτικών ευκαιριών. Όλες οι εθνικές Μπαχάι διαχειριστικές δομές απαγορεύτηκαν από την κυβέρνηση, και άγιοι τόποι, ναοί, και κοιμητήρια κατασχέθηκαν, υπέστησαν βανδαλισμούς ή καταστράφηκαν.

Η Μπαχάι κοινότητα των 350.000 μελών, αποτελεί τη μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα της χώρας και οι Μπαχάι έχουν καταπιεστεί αποκλειστικά λόγω θρησκευτικού μίσους. Οι Ισλαμικοί φονταμενταλιστές του Ιράν και αλλού, εδώ και πολύ καιρό βλέπουν την Μπαχάι Πίστη ως απειλή για το Ισλάμ, και στιγματίζουν τους Μπαχάι ως αιρετικούς και αποστάτες. Η προοδευτική θέση της Πίστης απέναντι στα δικαιώματα των γυναικών, στην ανεξάρτητη έρευνα της αλήθειας και της εκπαίδευσης έχει προκαλέσει ιδιαιτέρως την δυσανασχέτηση του Μουσουλμανικού κλήρου.

Τον Ιούνιο του 1983, για παράδειγμα, οι Ιρανικές αρχές συνέλαβαν δέκα Μπαχάι γυναίκες και κορίτσια. Η κατηγορία εναντίον τους: δίδασκαν τάξεις παιδιών πάνω στην Μπαχάι Πίστη - αντίστοιχο του κατηχητικού στη δύση.

Οι γυναίκες υποβλήθηκαν σε έντονη φυσική και ψυχολογική κακοποίηση, σε μια προσπάθεια να τις αναγκάσουν να αποκηρύξουν την Πίστη τους- μια επιλογή που χρησιμοποιείται πιεστικά σε όλους τους Μπαχάι κρατούμενους. Παρόλ’αυτά όμως αρνήθηκαν να πατάξουν τα πιστεύω τους, όπως και οι περισσότεροι Μπαχάι που συνελήφθησαν στο Ιράν. Το αποτέλεσμα ήταν η εκτέλεσή τους.

Διεθνείς διαμαρτυρίες κατά των διωγμών των Μπαχάι στο Ιράν, έχουν γίνει ευρέως. Χιλιάδες άρθρα εφημερίδων για τους διωγμούς εμφανίστηκαν σε όλο τον κόσμο. Εξέχοντες διεθνείς οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πολλών εθνικών νομοθετικών σωμάτων, έχουν εγκρίνει ψηφίσματα που καταδικάζουν ή εκφράζουν ανησυχία για τους Μπαχάι του Ιράν. Ακόμη πιο σημαντικό, η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ έχουν εγκρίνει πολλαπλά ψηφίσματα εκφράζοντας ανησυχία για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν. Οσιαστικά όλα αυτά τα ψηφίσματα έχουν αναφέρει συγκεκριμένα την κατάσταση των Μπαχάι στο Ιράν.

Στα τέλη του 1980, ενόψει της έντονης διεθνούς πίεσης, η Ιρανική κυβέρνηση μείωσε το ποσοστό των εκτελέσεων και ελευθέρωσε πολλούς από τους Μπαχάι που κρατούνταν στις φυλακές. Στις αρχές του 1990 ωστόσο, εμφανίστηκαν ξεκάθαρες αποδείξεις ότι η κυβέρνηση δεν είχε εγκαταλείψει το στόχο της εξάλειψης της Μπαχάι κοινότητας. Ένα μυστικό κυβερνητικό υπόμνημα ήρθε στο φως το 1993 που στόχευε στην εδραίωση μιας συντονισμένης πολιτικής σχετικά με «το Μπαχάι ζήτημα». Σχεδιασμένο από το Ανώτατο Επαναστατικό Πολιτιστικό Συμβούλιο και υπογεγραμμένο από τον Αλί Χομεϊνί, τον ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, το έγγραφο αναφέρει κατηγορηματικά ότι «η πρόοδος και η ανάπτυξη» της Μπαχάι κοινότητας «θα πρέπει να εμποδιστεί».

Αφού είχε απαγορευτεί, από τις αρχές του 1980, η εισαγωγή των νέων της στα δημόσια ιδρύματα ανώτερης εκπαίδευσης του Ιράν, η Μπαχάι Κοινότητα του Ιράν ίδρυσε το 1987 το δικό της Ινστιτούτο Ανώτερης Εκπαίδευσης, που κάποια στιγμή είχε 900 εγγεγραμμένους φοιτητές. Αυτό το Ινστιτούτο λειτουργούσε σε σπίτια ιδιωτών, όπως βλέπετε παραπάνω, και δια αλληλογραφίας. Το 1998, κυβερνητικοί πράκτορες έκαναν επιδρομή σε 500 σπίτια σε όλο το Ιράν, σε μια προσπάθεια να κλείσουν το Ινστιτούτο. Περί τα 30 μέλη του διδακτικού προσωπικού και υπάλληλοι συνελήφθησαν, και βιβλία, έπιπλα και εξοπλισμός αξίας εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων κατασχέθηκαν. High Resolution Image >

Ένα παράδειγμα αυτής της επιδέξιας εκστρατείας να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη της Μπαχάι κοινότητας, μπορεί να ειδωθεί στην προσπάθεια να αποτρέψουν τους Μπαχάι να εκπαιδεύσουν τους νέους τους. Αποκλεισμένοι από την κυβέρνηση να εγγραφούν σε δημόσια πανεπιστήμια, η Μπαχάι κοινότητα του Ιράν δημιούργησε το 1987 το δικό της αποκεντρωμένο Μπαχάι Ινστιτούτο Ανώτερης Εκπαίδευσης (ΜΙΑΕ). Κάποια στιγμή το Ινστιτούτο είχε περισσότερα από 150 μέλη διδακτικού προσωπικού και προσέφερε περίπου 200 διακριτά μαθήματα, όλα με την λογική ενός “ανοιχτού πανεπιστήμιου” που παρείχε ανώτερη εκπαίδευση σε περισσότερους από 900 Μπαχάι νέους σε όλη τη χώρα.

Σε μια σειρά εφόδων το φθινόπωρο του 1998, κυβερνητικοί πράκτορες συνέλαβαν περί τα 32 διδακτικά μέλη του ΜΙΑΕ, έκαναν επιδρομή σε 500 σπίτια ιδιωτών και κατέσχεσαν βιβλία, έγγραφα, ηλεκτρονικό εξοπλισμό και έπιπλα, όλα σε μια προσπάθεια να κλείσουν το ινστιτούτο.

Το πρότυπο των αυθαίρετων συλλήψεων, φυλακίσεων, κατασχέσεων γης και απαγόρευσης πρόσβασης στην παιδεία καθώς και άλλων δικαιωμάτων, συνεχίσθηκε και στην νέα χιλιετία, δίχως να υπάρχει κάποια ένδειξη από την κυβέρνηση ότι θα σταματήσει τις προσπάθειές της να εξαλείψει την Μπαχάι Κοινότητα ως βιώσιμο στοιχείο της Ιρανικής κοινωνίας.

Στα τέλη του 2004, οι Μπαχάι του Ιράν συνεχίζουν να στερούνται θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να εξασκούν ελεύθερα τη θρησκεία τους. Κατά συνέπεια η πλήρης χειραφέτηση αυτής της ειρηνικής, νομοταγούς κοινότητας αποτελεί ένα κεντρικό μέλημα των Μπαχάι σε όλο τον κόσμο.