ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο Μπαχάι Φάκελος

Πολιτιστική εκκαθάριση στο Ιράν
Α

πο το 1979, οι ιρανοί Μπαχάι αντιμετωπίζουν στην πατρίδα τους μια συστηματική εκστρατεία θρησκευτικής δίωξης υποστηριζόμενη από την κυβέρνηση. Στα αρχικά της στάδια, εκτελέσθηκαν περισσότεροι από 200 Μπαχάι και τουλάχιστον 1000 φυλακίστηκαν, απλώς και μόνο λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων.

Στις αρχές του 1990, η κυβέρνηση επικεντρώθηκε σε κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτιστικούς περιορισμούς που στόχευαν στο να σταματήσουν την ανάπτυξη της Ιρανικής Μπαχάι κοινότητας. Τέτοια μέτρα περιελάμβαναν προσπάθειες στέρησης οικονομικών πόρων από τους Μπαχάι, καταστροφής της πολιτιστικής τους κληρονομιάς και παρεμπόδισης της πρόσβασης των νέων στην ανώτερη εκπαίδευση.

Εντούτοις, κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, έχει υπάρξει μια αναβίωση πιο ακραίων μορφών δίωξης κατά των 300.000 μελών της Ιρανικής Μπαχάι κοινότητας, της μεγαλύτερης θρησκευτικής μειονότητας σ’ αυτή τη χώρα.

Αυτή η άνοδος έχει ανησυχήσει τους παρατηρητές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίοι φοβούνται όχι μόνο για εκείνους τους Μπαχάι που επηρεάζονται από την ανανεωμένη κυβερνητική εκστρατεία αλλά και το γεγονός ότι τέτοιες επιθέσεις προμηνύουν κάτι πολύ χειρότερο.

Οι διεθνείς εμπειρογνώμονες σε θέματα εθνικής, φυλετικής και θρησκευτικής εκκαθάρισης έχουν ταυτοποίηση διάφορα προειδοποιητικά σημάδια που προαναγγέλλουν συχνά τις διαδεδομένες εκκαθαρίσεις.

Τα σημάδια αυτά περιλαμβάνουν την «ταξινόμηση» των μειονοτικών ομάδων σε κατηγορίες των «εμείς έναντι αυτών», προσπάθειες να τους «απανθρωπίσουν» στα μέσα ενημέρωσης και αλλού, την οργάνωση ομάδων μίσους, και την «προετοιμασία» για την εξολόθρευση – μια κατηγορία που ξεκινά με την «ταυτοποίηση» των μεμονωμένων μελών της ομάδας.

Δυσοίωνα, διάφορα πρόσφατα γεγονότα στο Ιράν ταιριάζουν σε αυτές τις κατηγορίες:

Η μακροπρόθεσμη κυβερνητική στρατηγική να καταστρέψει την Μπαχάι κοινότητα χωρίς να προσελκύσει αδικαιολόγητη διεθνή προσοχή περιγράφηκε απάνθρωπα σε ένα μυστικό υπόμνημα του 1991 που στόχευε στην καθιέρωση μιας πολιτικής σχετικά με το «Μπαχάι Ζήτημα».

Σχεδιασμένο από το Ανώτατο Επαναστατικό Πολιτιστικό Συμβούλιο και υπογεγραμμένο από τον ανώτατο ηγέτη Αλή Χαμενεί, το έγγραφο προβλέπει μια σειρά περιορισμών στην πρόσβαση των Μπαχάι στην εκπαίδευση και στα προς το ζην, που δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα σχεδιάγραμμα για το στραγγαλισμό της Μπαχάι κοινότητας. Το σημαντικότερο είναι, ότι προδιαγράφει ξεκάθαρα τον γενικό στόχο της κυβέρνησης – να εξασφαλίσει ότι η «πρόοδος και η ανάπτυξη» της Μπαχάι κοινότητας θα «διακοπεί».

Η πρόσφατη άνοδος της από το κράτος υποστηριζόμενης βίας κατά των Μπαχάι και των περιουσιακών τους στοιχείων μαζί με τη συνεχιζόμενη άρνηση στους Μπαχάι νέους της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τα συνεχιζόμενα μέτρα που στοχεύουν να στερήσουν από τους Μπαχάι το δικαίωμα στην περιουσία τους και στα προς το ζην, και οι αυξανόμενες προσπάθειες καταστροφής της πολιτιστικής κληρονομιάς των Ιρανών Μπαχάι, όλα δείχνουν ότι το κυβερνητικό μυστικό σχέδιο είναι ακόμα σε ισχύ.

Επιπλέον αυτά τα γεγονότα και οι τάσεις είναι καλά τεκμηριωμένα όχι μόνον από τις ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και από επιθεωρητές των Ηνωμένων Εθνών και άλλους – που έρχονται σε αντίθεση με το συχνά επαναλαμβανόμενο ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι δεν έχει καμία εκστρατεία διωγμών κατά των Μπαχάι.

Το γεγονός είναι ότι οι Μπαχάι του Ιράν παραμένουν σε μία επισφαλή κατάσταση. Στερούνται του δικαιώματος να ασκήσουν ελεύθερα την πίστη τους, δικαίωμα που εγγυώνται τα διεθνή όργανα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η Διεθνής Συνθήκη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο έχει συνυπογράψει και το Ιράν. Οι διοικητικοί θεσμοί της πίστης τους έχουν διαλυθεί σύμφωνα με κυβερνητικό διάταγμα. Ζουν την κάθε μέρα γνωρίζοντας ότι η κυβέρνησή τους επιδιώκει να ξεριζώσει την κοινότητά τους ως βιώσιμη οντότητα στη χώρα, και ότι ακόμη και οι μικρότερες παραβιάσεις μπορούν να επιφέρουν τη στέρηση των οικονομικών πόρων τους, φυλάκιση ή και χειρότερα.

Οι Μπαχάι αναγνωρίζουν ότι υπάρχουν πολλές άλλες καταπιεσμένες ομάδες στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των ακαδημαϊκών, των ακτιβιστών για τα δικαιώματα των γυναικών, των σπουδαστών και των δημοσιογράφων. Εντούτοις η κατάσταση των Ιρανών Μπαχάι αποτελεί μια ειδική περίπτωση, καθόσον ενώ διώκονται μόνο λόγω της θρησκευτικής πεποίθησής τους, παραμένουν σταθερά στην πολιτική της μη-βίας και του μη-κομματισμού και επιδιώκουν μόνο να συμβάλουν στην ανάπτυξη της πατρίδας τους.

Για τις τελευταίες πληροφορίες αναφορικά με την κατάσταση των Μπαχάι στο Ιράν πατήστε εδώ